آیا از به تعویق انداختن کارهایتان به تنگ آمده‌اید؟

تعویق

با اینکه تلاش برای برنامه‌ریزی دقیقه به دقیقه معمولا شدنی نیست، تردیدی وجود ندارد که اکثر ما اگر کمی نظم را چاشنی زندگیمان کنیم بسیاری از مشکلات حل خواهد شد.

ما کارهایمان را به تعویق می‌اندازیم، زمانمان را به هدر می‌دهیم، یک روز کامل را بدون کار کردن روی آنچه واقعا می‌خواستیم انجام شود به پایان می‌بریم.

چگونه بر آن غلبه کنیم؟

به کمک نظم بخشیدن. کمی عادت‌های کوچک و موثری که از آن‌ها خواهیم گفت را تمرین کنید و سپس تمرینتان را بیشتر کنید. اگر تمرین‌ها را تکرار نکنید، نباید از خودتان انتظار داشته باشید در این اصول بهترین شوید.
اگر دوست دارید در این اصول ماهر شوید ولی احساس می‌کنید انگیزه لازم را ندارید نگران نباشید. فقط روی لذت تمرین کردن چیزی که دوست دارید تا به کمک این مهارت‌ها به آن برسید متمرکز شوید. یاد گرفتن یک مهارت جدید به خودی خودی سرگرم‌کننده است و همین احساس خوب می‌تواند انگیزه‌ای برای ادامه باشد.

سه توانمندی ساده که می‌تواند با تکرار و تمرین تبدیل به یک عادت شود:

۱. به جای تهیه لیستی بلندبالا از کارهایی که قرار است در طول روز انجام دهید، به خودتان بگویید: «کار بعدی که انجام خواهم داد این است».
فقط روی کاری که می‌خواهید همین حالا انجام دهید متمرکز شوید. همه ما لیستی طولانی داریم از کارهای مهمی که زمانی باید انجامش دهیم. این لیست معمولا مدام به تعویق می‌افتد. به جای اینکه به خودتان اجازه دهید مدام سایت‌های مختلف را باز کنید، واتس‌اپ یا تلگرام را روی گوشیتان چک کنید، یا سری به اینستاگرام و توییتر بزنید، سعی کنید بفهمید در حال حاضر باید چه کار انجام دهید و روی آن کار متمرکز باقی بمانید. مهم نیست آن کار چه باشد، مهم این است که آن کار را دوست داشته باشید و انجام دادنش در زندگیتان و برای شما مهم و مفید باشد.

۲. از خودتان بپرسید «کمترین و کوچک‌ترین کاری که برای شروع می‌توانم انجام دهم چیست؟»
اغلب ما، نگاهی می‌اندازیم به لیستی از کارهایمان که آن‌ها را در ذهنمان داریم یا دیجیتالی یا روی کاغذ ثبت کرده‌ایم و ناخودآگاه فکر می‌کنیم «چه سخت به نظر می‌آید» و از آن عبور می‌کنیم. علت چیست؟ دلیل این فکر این است که ما کل کار را در نظر می‌گیریم و نه بخشی از آن. آیا شما می‌توانید یک پیتزا را بدون برش دادن در دهانتان بگذارید؟ پیتزا را برش می‌دهیم و حتی برش‌های آن را هم با گاز زدن به ابعاد کوچک‌تری تبدیل می‌کنیم. به این صورت است که نه تنها شما می‌توانید یک پیتزا را بخورید، بلکه از خوردن آن لذت می‌برید! شما نمی‌توانید کل اجزای یک پروژه را انجام دهید، تنها می‌توانید پروژه را برش داده و در دهانتان بگذارید. به خودتان نگویید من باید یک مقاله بنویسم، بلکه بگویید باید مقدمه مقاله را بنویسم. اگر هنوز نوشتن مقدمه سخت به نظر می‌رسد به خودتان بگویید باید یک پاراگراف از آن مقاله را بنویسم. کارهایتان را جوری ساده کنید که انجام دادنش به نحو مسخره‌ای آسان به نظر برسد.

۳. از خودتان بپرسید «چه چیزی مرا از تمرکز کردن بر انجام آن گام کوچک برای شروع کارم بازمی‌دارد؟»
حتی وقتی شما کاری را که می‌خواهید روی آن متمرکز شوید پیدا کنید و آن را به اجزای تشکیل دهنده‌اش تبدیل کنید، باز هم ممکن است سر و کله‌ی چیزهایی که حواستان را پرت می‌کند یا مقاومت شما را نسبت به انجام کار افزایش دهد پیدا شود. اگر شما همان جزئی‌ترین قسمت هدف را انجام نمی‌دهید از خودتان علتش را بپرسید. می‌توانید از پس پاسخ به این سوال بربیایید، به شرطی که نیم ساعت بر روی آن تمرکز کنید. تب‌های مرورگر خود را ببندید، گوشیتان را خاموش کنید، از هرکسی که اطرافتان است، چه همکار یا چه عضوی از خانواده بخواهید نیم ساعت حواستان را پرت نکنند. حتی می‌توانید از دیگران کمک بگیرید تا پاسخ‌هایی را که به ذهنشان می‌رسد به شما بگویند. بهترین و ساده‌ترین راه‌حل این است که در ذهنتان را به روی چیزهایی که باعث حواس‌پرتی‌تان می‌شود ببندید و به سراغ همان لقمه کوچک پیتزا بروید.

یک بار این کار را بکنید، همین روند را چند بار دیگر تکرار کنید و بین خوردن هر لقمه پیتزا کمی نوشیدنی برای خودتان حاضر کنید که این نوشیدنی همان استراحت دادن به خودتان است. بعد از انجام چند جزء بیست دقیقه به خودتان جایزه بدهید.

هرچه بیشتر این اصول را تمرین کنید، مهارت بیشتری در انجام آن پیدا کنید و پس از پایان روز، هنگامی که سرتان را روی بالشت می‌گذارید تا بخوابید، لبخندی حاکی از رضایت شما را در طول خوابتان همراهی خواهد کرد.

 

منبع

minifeed-ad

نظر شما چیست؟